از دوران سلطه میلیتاریسم تا سلطه ارتجاع!

۲۰ دی ۱۳۹۵
میر اصغر موسوی

او که شایسته بیشترین و بهترین ستایش‌ها و مستحق تند و تیزترین نقدهاست، از میان ما رفت، و غده چرکین متورم قدرت را مست و شادمان کرد. پااندازهای سیاسی و لومپن آخوندها که مست شادمانی هستند، لحظه‌ای کوتاه حتی نتوانستند از ابراز این شادمانی خودداری کنند. آنان در درج خبر درگذشت او، بی‌شرمانه همه پیشوندهای متصل به شخصیتش که تاریخ چهل‌ساله دارد را حذف کرده و نوشتند: «هاشمی رفسنجانی در ۸۲ سالگی بر اثر عارضه قلبی فوت کرد. »

او که سزاوار ستایش‌های فراوان و نکوهش‌ها نیز هست، از میان ما رفت. شادمانی لومپن آخوندها از درگذشت او تکرار مسخره نمایش اردوی معاویه است. معاویه خود اما باهوش‌تر از مزدوران زرخرید و لومپن آخوندهای اردوی خود است. او اکنون در حال سازماندهی کارناوال‌های عظیم و باشکوهی است که باید از آبروی مردمی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی برای بی‌آبرویی خود قبایی بدوزند. و او را خرج چیزی بکنند که سالهاست برباد رفته و خودشان نیز بر دامن این باد آویزانند.

مبارز دیرین، خسته و زخم‌خورده که سزاوار بهترین ستایش‌ها و مستحق تندترین نقد و نکوهش‌ها است، از میان ما رفت. او ایستاده مرد، چنانچه سزاوار سرداران بزرگ است. و کارنامه‌ای پر از درخشش‌ها و تیرگی‌ها از شصت سال کار و اندیشه خود برای ایران و فرزندان فردای ایران برجای گذاشت. این مبارز دیرین، این خسته، این زخم‌خورده به کین، اینکه دلش خون و چشمانش اشک‌بار بود از پرخطرترین بزنگاه تاریخ در ایران ققنوس وار از خاکستر خویش رویید و در دریای زلال عاطفه ملت غسل کرد و پاکیزه شد، آنگاه خطاب به تشنگان قدرت گفت: مردم وقتی ما را نمی‌خواهند باید برویم. با زور نمی‌شود به مردمان حکومت کرد.

این مبارز دیرین، این سیاستمدار پرسابقه، این سردار پیر، این زخم‌خورده که ایستاده مرد، از دوران سلطه میلیتاریسم بر ایران تا سلطه ارتجاع هم دوش، هم‌سنگر و هم‌رزم ملت مبارز ایران بود، که گاهی در پس و بیشتر در پیشاپیش ما حرکت کرد. زمانی اگر از قافله ملت عقب ماند، زود بر غفلت خود فائق آمد و جان خسته خود را تا صف مردم پیش کشید و در کنارشان ایستاد.

او اکنون رفته است و ما به گرامیداشت یاد او به پا می‌خیزیم و دیگربار خواسته برحق خودمان را مطالبه می‌کنیم.

ما خواستار آزادی محصورین از حصر، زندانیان از زندان، آزادی احزاب و مطبوعات و اجرای بدون تنازل قانون اساسی هستیم.

در مراسم گرامیداشت یاد این مبارز خسته و سردار پیر اعلام می‌کنیم، حفظ سلامت جان رهبران محصور و زندانیان سیاسی بر عهده این نظام است و مسئولیت هر اتفاق احتمالی بر عهده عالی‌ترین مقام قانونی نظام حاکم است.

در بزرگداشت خاطره او در کنار و دوش بدوش هم می‌ایستیم تا بر وضعیت احتمالی گریز از مرکز نیروها فائق آییم و بر رهبران سیاسی جامعه یادآورمی شویم، یک لحظه اهمال ممکن است تبعات جبران‌ناپذیر داشته باشد.

نظر شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://links.idc1998.com/?fp=WdP9lZ4k2zUSwoFCoeqs5BVeyloti1U1LkU%2FtTcE1OdaJCZWUy0P0VYaKX7WNCT%2F9G8NPQD%2FL2eD5ZVfKwZQrg%3D%3D&prvtof=WPm%2FZDvBK259epgfosglNLQAxp1kaumNZAdDZus3C7Y%3D&poru=e3hStAR4s7AMeLiFdX5l8imL4myDSB8IIcEjjAlR0oF1PWOzV00ffSZxfn4%2Bs8KfQHSyw7J08Eg3bOzvP1XiKg%3D%3D&type=link">Click here to proceed</a>. </body>