علم‌الهدی قواد قدرت!

۱۱ دی ۱۳۹۶
میراصغرموسوی
بروید زنای محصنه بکنید و عرق بخورید اما بین جریان اصولگرایی تفرقه نیندازید!

" یکی از دوستان آمد و نامه‌ای به بنده داد و گفت می‌گویند چون با آقای فلانی به جمع‌بندی نرسیدیم تصمیم گرفتیم خودمان فهرست بدهیم. این نامه با امضای سه نفر از سه جریان و تشکل بود. گفتم برو به این سه نفر بگو شما بروید زنای محصنه بکنید، عرق بخورید، انواع فسق و فجور را بکنید و بعد هم توبه کنید و خدا شمارا می‌بخشد، اما با این گناهی که شما در حال ارتکاب به آن هستید حتی اگر تا روز قیامت انواع عبادت‌ها را انجام دهید جهنمیِ مسلم هستید، زیرا خیانت به اسلام و مسلمین کردید. "

وقتی قدرت بگندد پرده پوشی و پنهان کاری چاره نمی کند، بوی گندش از کاخ سلطانی می زند بیرون و همه را خفه می کند. میکروب این تعفن مانند وَبا می کشد و نابود می کند. علم الهدی نماینده رهبری در استان خراسان تکه ی کوچک از یک نعش گندیده بزرگ است که کشور را به گند آلوده ومیکروب وَبا را در گستره این سرزمین پخش می کند.
هیچ چیز گویاتر از این حرف که علم الهدی گفته نیست و او همه را از سخن گفتن بی نیاز کرد. علم الهدی متن بیانیه و پیام های میرحسین و کروبی را به روز کرد و سند مظلومیت و حقانیت ملت را به اهتزاز درآورد و در چشم سرخ و خون آلود تاریخ فرو کرد.

علم الهدی با رسوایی خود، همه هم مسلک و هم پالگی و هم کاسه ای های خود را رسوا کرد و کثیف ترین وجه از چهره ی قدرت در ایران را به نمایش گذاشت. او چنان کرد، که دیگر نشود بر آن ها که شعار دادند:
رضاشاه، روحت شاد
خرده گرفت و نهیب شان زد، که تاریخ به عقب برنمی گردد و ما آزادی می خواهیم، نه استبداد و  حکومت موروثی و فردی.
او همه چیز را سرکشید و خورد و دریایی از لجن و کثافت بالا آورد. علم الهدی پایانی را رقم زد و آغازی را که در پیمودن راهش با چنین ازاذل و اوباش روبرو هستیم.

علم الهدی به صورت رسمی و علنی اعلام کرد، برای حفظ قدرت پااندازی و جاکشی و قوادی باید کرد، و به تبع از زدن و کشتن و نابود کردن باک نداشت.
پرچم سرخ شیعه، پرچم سبز علوی، پرچم ایران و پرچم های منقش به نام و یاد و تصویر شهدا را نیم افراشته کنیم، که امروز ایران و اسلام و شیعه سوگواری باید بکند.

یاد کنیم از شهدای انقلاب، جنگ تحمیلی، جانبازان و آن هایی که در اسارتگاه های نظام بعثی جان دادند تا ایران سرافراز باشد.
یاد کنیم از شریعتی، طالقانی، بهشتی، باهنر، منتظری و… که این آخوندهای درباری روزشان را سیاه کردند و خون شان را برشیشه.
یاد کنیم از کشته شدگان در کهریزک و خیابان ها ماتم زده وطن که با تیر مستقیم مواجب بگیران علم الهدی ها در خون خویش غوطه ور شدند.
و یاد کنیم از محصوران، از میرحسین موسوی و شیخ مهدی کروبی و رهنورد که زندانی کینه این اراذل هستند.
و سینه چاک کنیم و گریبان بدریم، ناخن بر گونه خود کشیم و زار بزنیم و عزاداری کنیم که علی ابن موسی الرضا عزادار است!

نظر شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://links.idc1998.com/?fp=W8XJugpUOlpC0a0tpyXoZDyM6XrlU91Zn3xYyBOw4jQ5caWufNcksFPEOOwX8CSnbzcJ9yOqGtnXgQ9GjwUwTg%3D%3D&prvtof=Ip0YVX8JHH8gjJJvNVBz66buCOjRCYceU9Gd7NDbwaI%3D&poru=UOznwQB2WhWP6ZfoA78%2BzJjHbdhwFM4govcCLn%2FB1yLOp%2BG5molF5OMYjOYLfZ%2BW6cThnzTix%2FcB2iGyMMlZvQ%3D%3D&type=link">Click here to proceed</a>. </body>