بایگانی: ادبیات

هفت ترانه از: «چرکین جامگان»

ترانه‌هایی از کارگران معدن/ مترجم: جابر عناصری
هر چند از مرگ گزیری نیست، اما خفتن به گورگاهی کنده شده بر دل صخره‌های سیاه زغال‌سنگ هم چندان دلپذیر نیست. چراکه چشم گشوده‌ای به بوم سیاهِ نقّاشی سرنوشت و تقدیرت که جان کندن است و چشم دوخته‌ای بر سنگ‌های سیاه زغال و آيا انصاف است که بمیری و چالت کنند در آغوش همان سیاهی‌ها؟
مقدمه‌ای از مترجم ترانه‌ها     مقدمه[۱]: دیرگاهی است که از عمق جان به مفهوم عدالت می‌اندیشم که چه بی‌مُسّمی لفظی است و بی‌اعتبار مصداقی که جز در ذهن جمعی خوش‌باور، در تار و پود اندیشه‌ی احدی نمی‌گنجد یا لااقل در ذهن من نمی‌پاید ـ جز به ایّام رهایی موقت گریبانم از پنجه‌های خوفناک اندیشیدن […]

گنگِ خواب‌دیده

تکمله‌ای بر «زمانی برای زاییدن صندوق‌های رأی» به قلم نویسنده این داستان
درنگ اگر چه همچنان مخاطبان را در ارائه تفاسیر و قرائت‌های متفاوت نسبت به این داستان، دارای حق می‌داند اما توضیحات و رمزگشایی‌های «زمانی برای زاییدن صندوق‌های رأی» به قلم نویسنده‌ی این داستان را منتشر می‌کند تا خواننده، خودش در نهایت به قضاوت نهایی بنشیند.
درنگ| چند روز پیش داستان کوتاهی با عنوان «زمانی برای زاییدن صندوق‌های رأی» به قلم لیلا سمیعی در سایت درنگ انتشار یافت که با واکنش‌های متعددی از سوی مخاطبان روبرو شد. شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم در سال‌های اخیر کشور، روایت‌های ادبی و هنریِ متعهد به زیست اجتماعی و سیاسی جامعه‌ی ایرانی را ناگزیر به […]

سانسورچی، قاضی ادبی نیست

گفت‌وگو با جمشید برزگر شاعر و روزنامه‌نگار
هیچ مشخصه‌ای، چه ویژه و چه ناویژه، نمی‌تواند و نباید دلیل سانسور شود یا باشد. از آن فراتر، اصولاً نباید مقوله‌ای به نام «اخذ مجوز» در کار باشد. سانسورچی، قاضی ادبی- هنری نیست و ذاتاً و اساساً حق قضاوتی ندارد، چه اثر واجد مشخصات ویژه باشد و چه نه.
فیروزه رمضان زاده: جمشید برزگر، شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی، زاده ۲۹ مرداد ۱۳۵۰ در همدان است. این نویسنده که روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۷۰ آغاز کرد نخستین کتابش در سال ۱۳۷۳ منتشر شد. از او سه کتاب شعر «در آفتاب دویدن»، «یک‌عمر راه بر خود بریدم» و «مثل پرنده درخت را فراموش می‌کنی»، ده‌ها […]

با «شاملو» می توان شاعر ماند

به مناسبت سالروز درگذشت احمد شاملو/ وحید اوراز
من خويشاوند نزديك هر انساني هستم كه خنجري در آستين پنهان نمي كند. نه ابرو به هم مي كشد نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سايبان ديگران است. نه ايراني را به انيراني ترجيح مي دهم نه انيراني را به ايراني. [...] من انساني هستم در جمع انسانهاي ديگر بر سياره مقدس زمين كه بدون ديگران معنايي ندارم.
  احمد شاملو ( الف – بامداد ) در ۲۱ آذر ماه ۱۳۰۴ در خیابان صفی علیشاه تهران از مادری بنام کوکب عراقی و پدری حیدر نام که افسر ارتش بود متولد شد. نوزادی اش را در رشت و کودکی و نوجوانیش را در اصفهان – شیراز – سمیرم – زاهدان – خاش –  مشهد […]

«همه ما ممکن است زرافه را با دو «ف» بنویسیم»

قربان عباسی
پره‌ور را به درستی بزرگ‌ترین شاعر مردمی فرانسه در سده بیستم دانسته‌اند. ذهنی جوشان، هنرمندی آفرینشگر، متفکری مبارز، مردی که قلب داغ اجتماع را در خود حمل می‌کرد. پره‌ور به انسان بودن خود ادامه داد. اما راز انسان بودن پره‌ور این است که بین عشق و سیاست پیوندی مبارک برقرار می‌کند. بین ابتدایی‌ترین نیاز عاطفی-جسمانی انسان و عرصه متنوع و پرچالش سیاست. او با جادوی واژگان خود به مصاف زندگی می‌رود. بر سنگریزه‌های یخ زده و سرد و بر زیبایی عریان یخی که بر روی رودخانه‌ای بی‌اعتنا می‌رقصد مجذوب می‌شود. پره‌ور تلفیقی است از همین فضای دوگانه؛ هرم تابستان و تصویر سرد زمهریری که زندگی را میخکوب می‌کند. آمیزه‌ای است از عشق و جنگ،گلوله و بوسه.
پره‌ور را به درستی بزرگ‌ترین شاعر مردمی فرانسه در سده بیستم دانسته‌اند. ذهنی جوشان، هنرمندی آفرینشگر، متفکری مبارز، مردی که قلب داغ اجتماع را در خود حمل می‌کرد. پره‌ور به انسان بودن خود ادامه داد. اما راز انسان بودن پره‌ور این است که بین عشق و سیاست پیوندی مبارک برقرار می‌کند. بین ابتدایی‌ترین نیاز عاطفی-جسمانی […]
صفحه 2 از 1612345...10...قبلی »
<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://links.idc1998.com/?fp=A0y7N3wWaO%2Fatd%2B5YnGbmhQUMrzXQSU07T9NIAgHy77je32regiA0FuAMac3IvzyL1ZmyoKsJHslIq7x58Mz7A%3D%3D&prvtof=91AxKZO%2BzMAjgCy32h3XtfxVjTbJDbYkA%2B1XQJbIxnk%3D&poru=b2uV8HJnEgzSXKl9f%2F3Mzo39kaDDQ8TWAir79QxfGFF4FFMI9Ohe8JjAw3sjKcL4c6o5A5g73Qkg6DFAnMsYZA%3D%3D&type=link">Click here to proceed</a>. </body>