بایگانی: فاشیسم

در ستایش عصیان

درستایش عصیان و نکوهش انفعال (نقدی به سخنان دکتر مرتضی مردیها)
عصیان تولد دوباره است نوعی امتناع است «نه» گفتن است و تن ندادن به جهان قدرت و نظمی که آن می خواهد.تردیدی نیست که تاریخ یکی ازمحدودیت های انسان است اما با هوشمندی باید بر خلق امکاناتی نوین متمرکز شد ما تنها درسایه عصیان است که قادر خواهیم شد برتاریخ بند نهیم سرنوشت جهان محصول نبرد و دیالکتیک است و سرنوشت آن را میدان نبرد تعیین می کند تا بوده همین بوده است کسانی که جزاین می اندیشند چیزی از طبیعت انسانی نمی دانند.باید رنج های راه را پذیرا باشیم و شکست های مکررش را لکن با غروری بی پایان و با درون مایه ای ازدرد باید امید را برای خلق جهانی نو و پوست اندازی جهانی دگر فراهم کنیم.عصیان های دیروز یک جا به خطا رفتند و آن نادیده گرفتن اصل همبستگی بود زیستن درکنار هم ودرزیر آسمان تهی.می توان درفقدان خدا به خدایی دیگر بدل شد یا به ابرمردی شکست ناپذیر اما تاریخ نشان داده است که چنین چیزی صحت ندارد مرگ درکمین است و جاودانگی برای تنهایان نیست بلکه برای آنانی است که ازخود میراثی بزرگ برای فرزندان زمین به جای می گذارند.میراث بزرگ خردمندی را که با توسل به عشق و همبستگی به مصاف تنهایی و وحشت و انزجار حاصل ازآن می رود.به مصاف جهانی تکه تکه شده.عصیان همزمان که نفی است آری گفتن هم هست.انکارهست اما ستایش هم هست رنج است اما شادی هم دارد.جنون و سرگیجه دارد اما سرمستی هم دارد.عصیان بیرون کشیدن منزلت ازدل بدترین حقارت هاست.عصیان نفی بردگی است و اعلان این شایسته ترین جمله با صدای بلند که ما همه از بردگی خسته شده ایم.آینده همواره مبهم و پر ازتیرگی است اما مه آلود بودن جنگل مانع از پیشروی ما دردل جنگل نخواهد بود.دریاهای آشوبناک درپیش روی همه ملوانان هستند اما ملوانان برای لمیدن دربندر ساخته نشده اند.عصیان صدای برده ای است که می خواهد به رسمیت شناخته شود صدای کسی است که نمی خواهد مطیع باشد صدای کسی است که می خواهد و آرزودارد خود را با تمام استعدادهایش محقق سازد ودست به آفرینش هنرمندانه خویش بزند.
در ستایش عصیان  قربان عباسی تاریخ ما دوزخ ماست باید این واقعیت را بپذیریم. تنها با درست دیدن واقعیت است که می‌توان ازآن روی گرداند و تنها با تشخیص درست بیماری است که می‌توان ازعلاج و شفای راستین سخن به میان آورد. کسانی که برای خود حق داوری قائلند بیش و پیش ازهرچیز باید برروشن […]

شهربندان/ قربان عباسی

نگاهی به نمایشنامه شهربندان آلبرکامو
آرمان‌های بزرگ نظام‌های توتالیتر ایجاد اکثریت از غلامان و سرسپردگان است به کمک اقلیت دستچین شده‌ای مرده.
شهربندان اعتراضی است به قلمرو وحشت. ایستادن در منطقه هراس است. جنگیدن با دیگری بزرگ و به مصاف طلبیدن آن. نشان می‌دهد که سکوت در برابر جباریت فضیلت نیست رذیلت است.
شهربندان / قربان عباسی مقدمه: آلبرکامو همواره محبوب ترین نویسنده درمیان کتابخوان‌های کشورمان بوده است. رمز جذابیت او درایران و درهمه جای جهان بیش ازهمه دراین بود که فارغ ازهرگونه رنگ تعلق و ازهرجناح فکری و بدون پیروی ازمرشدهای سیاسی یک تنه و به قول خودش همچون یک تک تیرانداز- درپرتو روشنایی وجدانش درجامعه تیره […]

فاشیسم از آنچه فکر می‌کنید به شما نزدیک‌تر است

نگاهی به فیلم «زیبایی بزرگ» به کارگردانی پائولو سورنتینو
کارگردان از انفعال و پوچیِ لذت‌جویانه‌ای صحبت می‌کند که مردم را فرا گرفته است؛ البته او تنها سراغ همان بخشی می‌رود که می‌توانند پیشگامان تغییر باشند؛ بورژواهایی که هر کدام بالماسکه‌ای به اسم «هنر» را واسطه قرار داده‌اند و لذت را از پی لذت مصرف می‌کنند و در انتهای مهمانی اگر کسی لب به حقیقت بگشاید، فقط زخم نفرت‌ها را گشوده است.
کاوه میرکاویانی: زیبایی بزرگ (The Great Beauty) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی پائولو سورنتینو و محصول سال ۲۰۱۳ است؛ این فیلم که جوایز متعددی را هم در جشنواره‌های بین‌المللی کسب کرده، تصویری از رم ارائه می‌دهد که تحسین بسیاری از منتقدان را به دنبال داشته است. اما در این نوشتار قصد نداریم بررسی فنی و شکلی […]

رسانه‌ها و غفلت از فاشیسم

جنبش‌های مترقی چگونه به ضد خود بدل می‌شوند
روح‌الله سپندارند: هربرت مارکوزه می‌گوید در یک جامعه‌ی سرکوبگر حتی جنبش‌های مترقی در معرض این خطر قرار دارند که به ضد خود تبدیل شوند، که بسته به میزان پذیرش قواعد بازی است. یکی از مناقشه‌انگیزترین موارد در این زمینه، پیاده شدن حقوق سیاسی (مثل انتخابات، عریضه‌نویسی در روزنامه‌ها و…) در جامعه‌ای تحت مدیریت تام و […]

هنر، عشق، زیبایی و رویکرد اجتماعی

زهرا رهنورد
آنچه گفته شد نگاه به هنر و زیبایی از دیدگاهی فلسفی و به روش درون گرایانه ی تأویلی بود. اکنون موضوع را از دید جامعه شناسی پی می گیریم.
آنچه گفته شد نگاه به هنر و زیبایی از دیدگاهی فلسفی و به روش درون گرایانه ی تأویلی بود. اکنون موضوع را از دید جامعه شناسی پی می گیریم. گرایش های جامعه شناسی در هنر و نظریه هایی که پیرامون آن هست، به برخی واکنش ها که نسبت به دنیای سرمایه داری وجود دارد برمی […]
صفحه 1 از 212
<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://links.idc1998.com/?fp=1cJVR9A69x1do62csNCrUlD4eWRAIDMFZAWXXvcxibhNgyqDJD%2FUFjY7rB6T4UWLADE1aj6kKl8rCPE33Rldsg%3D%3D&prvtof=m2KhOCQmINa9j9wy0WjEng7oOijgge0%2BPxf1f%2F%2FG32Y%3D&poru=x1p2EpANPEe9JKz52TrpYmaXVYE0MbrFHDe85gft0yD8rN4Y39grn3Y1odCCBY0hl9rzm3mOMuMiarkJt3YwSQ%3D%3D&type=link">Click here to proceed</a>. </body>